افسانه گیل گمش...

واژه گیل گمش تشکیل شده از دو واژه ی "گیل" که نشانگر مرد گیلانی و "گمش" همان گاو میش است٬ و این دو در کنار هم به معنای "گیل مردی با زور گاو میش" می باشد.                        

حماسه گیل گمش یکی از قدیمی ترین و نامدارترین آثار حماسی ادبیات دوران تمدن باستان است که در منطقه بین النهرین نگاشته شده است.

دیرینگی این حماسه به چهارهزارسال میرسدو کامل ترین متن آن که به ما رسیده است متنی است که بر الواحی از خشت نگاشته٬  آنگاه در کوره پخته اند.

این مجموعه شامل دوازده لوح است،هر لوح بر شش ستون پله وار وبه صورت شعر که ضمن کاوش در بقایای کتابخانه آشوربانی پال پادشاه آشور بدست آمد.هر یک از این دوازده لوح یا سرود شامل شش ستون است در سیصد سطر است.

در داستان گیل گمش با فنا پذیری انسان و جستجوی او در یافتن راز جاودانگی سر و کار داریم.

گیل گمش شخصی بود که میخواست به زادگاه نیاکان خویش و قومش برای رستگاری که همانا منطقه دیلمان گیلان بوده است برسد و در این مسیر افسانه ی حماسی او شکل می گیرد.

در صفحه ی مدور مکشوفه از لرستان ،گیل گمش دو شاخه که چهار انار به ان اویزان است بدست دارد. با در دست داشتن انار که مظهر فراوانی میباشد،گیل گمش بصورت حامی کشاورزان در امده است و گاهی نیز او را خدای نعمت می پنداردند زیرا در کنار خدای موکل آب ایستاده و عصای بلند دسته داری که مظهر خدای آب است به دست دارد.در برخی از نقوش بدست آمده از لرستان، گیل گمش دو شیر نر را بدست گرفته که نشان از قدرت و اقتدار او دارد. این اسطوره از نظر توجه به انسان و عشق به حیات و تلاش بی فرجام برای رهایی از مرگ، بی مانند است.گیل گمش، کسی که سرچشمه را کشف کرده و یا کسی که همه چیز را دیده است، معنا میدهد. او خطاب به انسانی که طالب جاودانگی است چنین میگوید: زندگی را نیافتم...